O nas

• • Galeria zdjęć

    • brak danych

• • • •                       Historia szkoły

      •   W 1554 r. Zofia z Mrokowa Nadarzyńska, żona Walentego, kasztelana wiskiego, zakłada w Nadarzynie szpital   

           i szkołę – tak brzmi pierwsza wzmianka o szkole w Nadarzynie w Słowniku Geograficznym Królestwa Polskiego.    Była to szkoła parafialna.
        
          1932 r. - kierownik siedmioletniej powszechnej szkoły podstawowej –Tomasz Kalbarczyk sprowadza               

          do Nadarzyna drewniany budynek garnizonowy. Zostaje on rozbudowany 
          i odtąd staje się siedzibą szkoły. Jest w nim sześć sal lekcyjnych oraz mieszkanie kierownika.

          1939 – 1945 – szkołę zajmują Niemcy, lekcje odbywają się potajemnie w organistówce przy kościele oraz                 w warsztacie stolarskim w rynku.                    

          1961 – 1965 budowa nowej szkoły ze składek społecznych dzięki staraniom nauczycieli Sitarskich.

        
          styczeń 1966 – oddanie nowej szkoły do użytku.
        
          10 października 1976 r. – szkole zostaje nadane imię Witolda Doroszewskiego.

         

                                  Patron szkoły                              

          1993 – 1995 – rozbudowa szkoły.

        
          1999 – 2001 – w budynku mieści się szkoła podstawowa i gimnazjum (reforma MENiS).
        
          21 czerwca 2000 r. – odchodzą ostatnie ósme klasy i pierwsze szóste wg nowej reformy MENiS.
                                                                  

        
        2006 – 2007 – rozbudowa szkoły – 6 sal dydaktycznych, hala sportowa i zaplecze, boisko.

           

        Każdy, kto ma coś wspólnego z nauką, wie kim jest patron nadarzyńskiej podstawówki. Urodził się 1 maja 1899    roku. Był niezwykłą osobowością. Zajmował się językoznawstwem. Jego dorobek naukowy dotyczył: teorii języka,    słowotwórstwa, fonetyki, słownictwa, zagadnień metodologicznych, kultury języka. Był założycielem i kierownikiem    szeregu ważnych placówek naukowych. Należy wymienić: Pracownię Dialektologiczną PAN, Pracownię Badania      Mechanizmów Mowy, Obserwatorium Leksykologiczne oraz Redakcję Słowników Języka Polskiego PWN.             Był profesorem Uniwersytetu Warszawskiego i kierownikiem Katedry Języka Polskiego, członkiem Polskiej Akademii Nauk, laureatem Nagrody Państwowej. Został odznaczony m.in.: Orderem Sztandaru Pracy, Krzyżem Komandorskim i Oficerskim Orderu Odrodzenia Polski, Krzyżem Walecznych, francuską Legią Honorową. Wykładał również na uniwersytecie w Paryżu, Wisconsin, Pradze, Strasburgu, Helsinkach, Oxfordzie, Berlinie, Sofii i Belgradzie.

        Jego największym osiągnięciem był jedenastotomowy Słownik języka polskiego (Warszawa 1958 – 1969). Myślą przewodnią w pracy zespołu pod redakcją profesora były słowa Jana Śniadeckiego: „Wydoskonalenie narodowego języka wiele pomaga do powszechnego oświecenia.”

         

        Dla milionów Polaków był najwyższym autorytetem w sprawach poprawności i kultury języka. Jego audycje radiowe dotyczące tego tematu cieszyły się dużą popularnością wśród słuchaczy. Zmarł 26 stycznia 1976 roku.                  Był wychowawcą wielu roczników polonistów warszawskich, bronił Warszawy w 1939 roku, brał udział w tajnym nauczaniu.

        10 października 1976 roku Szkoła Podstawowa w Nadarzynie uroczyście otrzymała imię Witolda Doroszewskiego. W czasie przygotowań wszyscy zapoznali się z jego życiorysem i działalnością naukową. Wykonano popiersie profesora, przygotowano miejsce pamięci o patronie.